GOŚCIE I ORGANIZATORZY FESTIWLU

Połączyliśmy siły, abyście mogli dotknąć etnicznej kultury i sztuki Oceanii. Odetchnąć klimatem gorącym i wilgotnym. Zakochać się w muzyce, tańcu, sztuce i opowieściach z Hawajów, Nowej Zelandii, Wyspy Wielkanocnej, Samoa i Tahiti. I tak jak my ulec magii bezkresnego, błękitnego Pacyfiku.

Hāwane Rios Kompozytorka i piosenkarka młodego pokolenia

HAWANE 1.1HAWANE 1.3Była gościem I Edycji Aloha Festiwal Polska 2015. Kompozytorka i piosenkarka młodego pokolenia, która tworzy w języku hawajskim i koncertuje na Hawajach. Na swoim koncie ma kilka singli, w tym Poliʻahu i ke Kapu, za który zdobyła nagrodę Big Island Music Award. Jest także liderką i aktywistką w swojej społeczności. Głęboko wierzy w uzdrawiającą wibrację dźwięku, potęgę świadomości i jednoczącą siłę, którą niesie ze sobą muzyka. I ka piko o ke aloha.

Hāwane przyszła na świat w domu z hawajskimi tradycjami, jako córka kumu hula – nauczycielki etnicznego hawajskiego tańca hula. Wychowywała się w małym ranczerskim miasteczku Waimea na Wielkiej Wyspie. Uczęszczała do prestiżowej szkoły Kamehameha Schools Kapālama Campus. Swoją edukację kontynuowała na Uniwersytecie Hawajskim w Hilo oraz w Ka Haka ʻUla ʻo Keʻelikōlani College of Hawaiian Language, gdzie zdobyła licencjat z języka hawajskiego.

Po ukończeniu studiów, Hāwane udała się w podróż na wysunięty najbardziej na północ w archipelagu wysp hawajskich Atol Kure (Hōlanikū) z misją mającą na celu przywrócenie równowagi ekologicznej wyspy i ochronę jej dzikiej flory i fauny. Podczas swojej podróży stworzyła swój pierwszy singiel Poliʻahu i ke Kapu, za który zdobyła później nagrodę Big Island Music Award w kategorii języka hawajskiego. Zyski wygenerowane ze sprzedaży tego utworu zasilają fundusz ochrony Mauna Kea – najwyższego wulkanu na Hawajach i miejsca kultu starożytnych Hawajczyków. Od tamtej pory Hāwane wydała jeszcze 3 single i nadal komponuje i koncertuje na Hawajach.

Aloha Festiwal Polska Organizatorzy

RUTH ALOUA 2Aloha Festiwal Polska to jedyny w Polsce festiwal, który łączy etniczną tradycję hawajską z tradycją słowiańską. Promujemy przenikanie się kultur, wsłuchujemy się w echa etnicznych głosów i sięgamy do naturalnych zasobów. Czerpiemy z rdzennych tradycji pochodzących z odległych wysp na Pacyfiku, aby obudzić słowiańskie serca, wychwalać naturę i odnaleźć drogę do słowiańskiej duszy. Dlatego chcemy zabrać Was do miejsc oddalonych o tysiące kilometrów, skąd etniczne impulsy dochodzą z większą siłą, aby poskładać rozsypane elementy naszej słowiańskiej układanki. Gdy patrzymy na garść rozsypanych, pozornie pełnych sprzeczności części, trudno dopatrzyć się powiązań. Składanie tej układanki przy pomocy czerpania z hawajskich źródeł i kontekstów zaskakuje dopiero, gdy pierwsze puzzle zaczynają do siebie pasować i zachwyca, gdy wszystkie trafiają na swoje miejsce, a naszym oczom ukazuje się pełen obraz. Ponieważ wszyscy jesteśmy połączeni tym samym biciem serca Ziemi, tą samą energią płynącą ze Słońca, tą samą Wodą krążącą w naszych komórkach i tym samym tchnieniem Powietrza. Złóżmy razem układankę. Zdziwicie się, jak biska jest tradycja i kultura hawajska, w której wszystko czerpie swoją siłę z przyrody, naszej słowiańskiej duszy. Jak wiele nas łączy mimo dzielących nas tysięcy kilometrów. Te same umiłowanie przyrody, ta sama radość życia, tańca i śpiewu i więź z matką naturą.

Doświadczycie tej magii, biorąc udział w etnicznych hawajsko-słowiańskich ceremoniach: powitacie słońce na nadwiślańskiej plaży, spróbujecie rodzimych i egzotycznych potraw, o których nawet Wam się nie śniło podczas tradycyjnych ceremonii dzielenia się jedzeniem. Sięgniecie do korzeni i przekonacie się, że „Tam, w dymie wznoszącym się nad głowami, snują się jeszcze stare obrzędy, nucą się dawne śpiewy i wśród pląsów odzywają się imiona Bogów zapomnianych.”
(Zorian Dołęga-Chodakowski).

Joanna Mazurek Instruktorka i założycielka szkoły tańca Hula

Joanna Mazurek 2Moja podróż w stronę kilku malutkich wysp położonych na samym środku Pacyfiku rozpoczęła się w połowie lat 90. i od tamtego czasu jestem „na fali”. Wszystkiemu winny jest taniec hula, który zawładnął moją wyobraźnią i sercem. Dlaczego? Ponieważ odzwierciedla zjawiska natury i wzmacnia wibrację Ziemi. Zawarte w nim pradawne przekazy, ścierające się żywioły, wybuchy wulkanów, wiatr szumiący w liściach palm i deszcz kwiatów sprawiają, że trudno mu się oprzeć.

Podczas moich licznych eskapad na Hawaje poznałam wielu etnicznych nauczycieli i po nitce do kłębka trafiłam do pradawnych źródeł rdzennej kultury. Ukończyłam także kurs kultury i tańca hawajskiego na Uniwersytecie w Hilo. W 2010 roku dostałam pozwolenie od moich nauczycieli, aby dzielić się etniczną kulturą i tańcem z tamtych regionów w Polsce. Założyłam szkołę tańca hawajskiego i grupę Uakoko, a wchodzący w jej skład tancerze oprócz tańca zdobywają także wiedzę na temat kultury polinezyjskiej. W tym roku idę o krok dalej, organizując dla Was Aloha Festiwal Polska.

Magdalena Samojlik Instruktorka gry na hawajskich instrumentach

Magdalena Samojlik 2Palce jak pchełki skaczą po strunach ukulele, dłonie jak fale rozbijają się o membranę etnicznych bębnów pahu, a oddech jak wiatr wpada do muszli i przeszywa powietrze donośnym sygnałem. Kiedy gram zamieniam się w wiatr, ocean, wulkan. Kiedy śpiewam jestem ptakiem, szumem palm, deszczem. Muzyka, śpiew i taniec to moje żywioły. I choć wydawało mi się, że kończąc studia na Akademii Muzycznej zgłębiłam wszystkie arkana tej pięknej sztuki, dopiero na Hawajach odkryłam, czym jest serce i dusza muzyki i śpiewu.

Dostałam hawajskie imię Kaleokani, które oznacza „piękny głos”, a w tamtejszej tradycji nadawane nam imiona mają wzmacniać w nas to, o czym zapominamy. Chcę, abyście tak jak ja, dotknęli tej przepięknej kultury i przypomnieli sobie to, o czym zapomnieliście. Dlatego organizuję dla Was Aloha Festiwal Polska.

Stefania Baranowska Zafascynowana Polinezją
i hawajskim masażem

Stefania Baranowska 2Muzyka taniec i sztuka towarzyszyły mi już od dzieciństwa – z zawodu jestem dekoratorem wnętrz i scenografem, a na co dzień prowadzę kawiarnię w zielonym sercu Warszawy, co sprawia mi dużo radości. Z zamiłowania jednak jestem podróżnikiem, kocham naturę i uwielbiam ludzi. Ciągle mknę jak ważka do przodu, by poznać nowe. 
Hawaje zatrzymały mnie przy sobie i wiem, że to oczarowanie pozostanie we mnie na zawsze. Wszystko zaczęło się 8 lat temu od masażu Lomi Lomi Nui, który zrobił na mnie tak olbrzymie wrażenie, że postanowiłam się go nauczyć. Podczas nauki zetknęłam się z podstawami tańca. Zakochałam się w hula, odnalazłam grupę i tak zaczęła się moja egzotyczna przygoda, która trwa do dziś.

Studiowałam wszelką dostępną literaturę dotyczącą Polinezji. Ujęło mnie mocne połączenie rdzennych ludów Oceanii z naturą. Wyjechałam na Hawaje, które oczarowały mnie swoim pięknem i siłą żywiołów. Miałam możliwość obcowania ze rdzennymi Hawajczykami w wyjątkowych i świętych dla nich miejscach. W pięknej dolinie z kwiatem we włosach uprawiałam roślinę taro, patrząc na spadające z klifów wodospady. Podziwiałam wulkany, plaże i fale oceanu, w których pluszczą się wieloryby. Przy dźwiękach ukulele jadłam khalua pig zagryzając papają, uczyłam się pleść ozdoby z roślin. Przy rytmicznym odgłosie bębnów poznałam, co znaczy wysiłek i pot w tańcu hula. Jestem bardzo szczęśliwa, że Hawaje stały się częścią mojego życia, i że mogę podzielić się z Wami ich pięknem, współorganizując pierwszy Aloha Festiwal Polska. To dla Was możliwość zetknięcia się z tą wyjątkową kulturą i jej wyjątkowymi przedstawicielami, którzy postanowili nas odwiedzić, by przybliżyć Wam mój ukochany kraj na drugim końcu świata.

Szkoła Tańca Hula Hālau WaikāUnu kontynuuje hawajską tradycję ognia

Szkołę Hālau WaikāUnu, na której czele stoi Kumu Kuwalu, tworzą osoby kultywujące rdzenne tradycje: tancerze i muzycy z regionu Kohala na Wielkiej Wyspie. Misją hālau jest kontynuowanie jednej z najstarszych tradycji poświęconych żywiołowi ognia i bogini wulkanów Pele, a także rytuałów związanych poszanowaniem przyrody, którą reprezentuje bogini Laka. Poprzez dynamiczny taniec (hula), śpiew (oli), rekwizyty (‘a’ ahu), rytuały (‘aha)
i mity (ka’ao) uczniowie szkoły odzwierciedlają kult przyrody i przybliżają styl życia pielęgnowany przez jedną z najbardziej odległych i izolowanych, rdzennych społeczności żyjących w harmonii z naturą. Wizją szkoły jest przybliżenie i ukazanie we współczesnym międzynarodowym kontekście roli i istoty hula jako jednego z tańców ku czci natury.

3

Tomasz Madej Antropolog w Muzeum Azji
i Pacyfiku

Jestem antropologiem, pracuję w warszawskim Muzeum Azji i Pacyfiku i od lat fascynuję się etnicznym tatuażem. Odległa Oceania to prawdziwe kopalnia tradycji, zwyczajów i sztuki, które zachowały się w swojej pierwotnej, nienaruszonej przez cywilizację formie. Jestem fanem polinezyjskiej grafiki – nie tylko tatuowanej na ciele – ponieważ w niej ukryty jest symboliczny kod opisujący mikrokosmos mieszkających tam ludów. Próby złamania tego kodu i kontakt z tamtejszą kulturą doprowadziły mnie do fascynujących odkryć, które poszerzyły postrzeganie otaczającego mnie świata. Będę szczęśliwy, jeśli choć o krok uda mi się przybliżyć Wam bogactwo tej kultury, dlatego zabieram Was w ekscytującą podróż po odległych archipelagach, współorganizując Aloha Festiwal Polska.

Kumu Kuwalu Anakalea Jej misja to dzielenie się autentycznymi doświadczeniami

Nicole Kuwalu Anakalea w 2007 r. otrzymała tytuł Kumu Hula, co w hawajskiej tradycji oznacza źródło etnicznej wiedzy. Tytuł ten nadał jej wybitny nauczyciel, dr Taupōuri Tangarō, stojący na czele szkoły Unukupukupu, utworzonej przy Hawaii Community College, kultywującej jedną z najstarszych tradycji hula (http://hawaii.hawaii.edu).
Unukupukupu oznacza „świątynię paproci” (rosnących na świeżej lawie) – nazwa zakorzeniona jest w starożytnej tradycji hula ‘Aiha’a Pele, czyli rytualnego tańca związanego ze zjawiskami wulkanicznymi występującymi na Hawajach. Geocentryczny taniec i tradycja hula zostały przekazane dr Taupōuri Tangarō przez jedną z najstarszych, najbardziej szanowanych i znanych szkół tańca tradycyjnego: Halau O Kekuhi.

1

Nicole Kuwalu Anakalea jest absolwentką studiów na University of Hawai’i w Hilo. Jej misją jako pedagoga i nauczycielki tradycji hula jest dzielenie się autentycznymi doświadczeniami
i szerzenie kultury hawajskiej wśród lokalnej społeczności, w innych regionach kraju oraz za granicą. Od ponad 15 lat działa zarówno w publicznym, jak i prywatnym sektorze edukacji.

Joshua Lanakila O Ka ‘Āina I Ka Pono Mangauil Pieśniarz, tancerz i zwolennik powrotu do źródeł

Jest w 1⁄4 Maoli (rdzennym Hawajczykiem), w 1⁄4 Filipińczykiem, w 1⁄4 Irlandczykiem i w 1⁄4 Szkotem. Wychował się w bliskim kontakcie z naturą w regionie lasów Ahualoa, porastających zbocza najwyższego hawajskiego wulkanu Mauna Kea, w prowincji Hamakua na Wielkiej Wyspie. Większość dzieciństwa spędził w otoczeniu pradawnych drzew Ohi’a Lehua, od których wiele się nauczył. Pobierał także nauki u rdzennych hawajskich nauczycieli kumu (źródło), które ukształtowały jego światopogląd i życiową postawę. Jest źródłem wiedzy o kulturze i tradycji hawajskiej i cieszy się autorytetem wśród lokalnej ludności.

LANAKILA 2

Piastuje stanowisko dyrektora programowego Native Youth Cultural Exchange – wymiany kulturowej pomiędzy rdzenną młodzieżą hawajską a autochtoniczną ludnością Ameryki Północnej. Jest znanym pieśniarzem, tancerzem hula oraz popularyzatorem idei powrotu do źródeł, natury oraz tradycyjnego rolnictwa i stylu życia. He ali’i ka ‘āina, he kauwa ke kanaka (Ziemia jest wodzem, a ludzie jej służą).

Urodził się w 1986 roku w Honoka’a, małym miasteczku znanym z plantacji trzciny cukrowej, położonym na nadmorskich klifach Ko’olau w północno-wschodniej części Wielkiej Wyspy. Ukończył Kanu O Ka ‚Āina NCPCH – pierwszą szkołę opartą na rdzennej tradycji hawajskiej. W 2004 roku uzyskał dyplom, a rok później rozpoczął zawodową karierę jako nauczyciel kultury hawajskiej w rodzinnym mieście. Reprezentował naród hawajski na spotkaniach rdzennych społeczności. Był jednym z pierwszych uczestników wymiany kulturowej Rdzennej Młodzieży (Native Youth Cultural Exchange). Reprezentował też Hawajczyków na konferencji „Power Shift” w 2009 roku w Waszyngtonie.

LANAKILA 3

Obecnie jest kierownikiem studiów hawajskich w Honoka’a School. Podróżuje po całym Archipelagu Hawajskim, do Japonii i Europy, dzieląc się i nauczając tradycji swojego narodu.
„Na Akua (bogowie) manifestują się we wszystkich przejawach życia, to oni mnie kształtują. Jestem tym kim jestem, ponieważ ziemia jest moim wodzem, a ja bacznie podążam za jej rozkazami”. Lanakila naucza także metod samouzdrawiania bazując na filozofii i nauce starszyzny i przodków, używając tradycyjnych metod, takich jak hula (etniczny taniec), oli (etniczny śpiew), ho’oku’u (uwalnianie) i pa’a hana (ciężka praca).

Od kilku lat regularnie odwiedza Polskę, aby szerzyć kulturę i język hawajski wśród swoich uczniów.

 

Cody Kapueolaʻākeanui Pata Jego powołaniem jest hawajska muzyka

Pueo2Cody Kapueolaʻākeanui Pata jest profesjonalnym muzykiem i wokalistą, który podczas swojej 22-letniej kariery zdobył wiele nagród. Podczas licznych tournée zjeździł całe Hawaje, a także odwiedził Japonię, Chiny, Nową Zelandię, Australię, Stany Zjednoczone i Kanadę, prezentując swoją muzykę utrzymaną w hawajskich klimatach.
We wrześniu 2001 roku Cody został nauczycielem tańca kumu hula w szkole Hālau Hula ʻo Ka Malama Mahilani po przejściu inicjacji ʻūniki, wieńczącej długą drogę zgłębiania tajników hawajskiej wiedzy. Tradycja i linia, którą kontynuuje Cody, prowadzi do mistrzów tańca hula, takich jak Georga Lanakilakeikiahiali’i Nā’ope i Hildy Keana’āina.
Dzięki temu, że od najmłodszych lat Cody miał bliski kontakt z dialektami języka hawajskiego z wyspy Maui, a także dzięki „konwencjonalnemu” wykształceniu, od prawie 23 lat uczy również języka hawajskiego ʻŌlelo Hawaiʻi.

Pueo Pata uważa, że spotkało go wielkie szczęście, ponieważ już w młodym wieku został zauważony i wybrany przez swoich nauczycieli i mentorów, którzy przez wiele lat dzielili się z nim tradycyjną wiedzą, zwyczajami i obrzędami. Dzięki temu dostał szansę zgłębiania przekazywanych z pokolenia na pokolenie, rdzennych tradycji. Na co dzień praktykuje hawajski styl życia, a jego misją jest ocalenie od zapomnienia wiedzy, którą otrzymał od starszyzny kūpuna oraz mistrzów kumu, a także przekazanie tej tradycji dalej, młodszym pokoleniom. Pueo wciąż podąża za swoim największym pragnieniem – aby pewnego dnia i jego uważano za godnego szacunku mistrza.

Justyna Miąc Podróżniczka i instruktorka tańca Hula

Jestem biologiem morskim, wiec ocean to moja druga natura. To na jego falach „dopłynęłam” do pępka świata (jak o swoich wyspach mówią ich rdzenni mieszkańcy), aby poznać kulturę i sztukę, która rezonuje z rytmem mojego serca. Podczas jednej z moich podróży w te odległe o tysiące kilometrów zakątki poznałam nauczyciela kultury hawajskiej, którego zaprosiłam na warsztaty do Polski. Jego charyzma, wiedza i autentyczność przyciągają coraz więcej osób, stąd pomysł, aby w tym roku zaprosić szersze grono hawajskich artystów i podzielić się tą fascynującą sztuką, muzyką, tańcem i opowieściami z szerszą publicznością na Aloha Festiwal Polska.